Van de sproeier en van de fiets

Van de sproeier en van de fiets…
12 november 2015

De sproeier.
Op weg naar een familiebezoek reed ik via Exloo over de Oude Dijk naar 2e Exloërmond om op de hoek, waar vroeger het café van Margreet Scholtens stond, links af te slaan om zodoende nog even over Exloërveen te kunnen rijden. Exloërveen, een wel erg mooie naam voor een streek met enkele boerderijtjes. Maar goed, ik ben er opgegroeid.
In het boek “Streek en ’t Moeras… een hechte gemeenschap” van de hand van Henk Niezing en Rieks Timmermans, vond ik het volgende gedichtje :

                               Vroeger was ’t een modderplas
                               en ze noemden het ’t Moeras
                               maar door de jaren heen
                               is ’t geworden Exloërveen. 

Al rijdend gaan je ogen als vanzelf naar links en rechts uit over het land en naar de boerderijen, onwillekeurig op zoek naar iets bekends van vroeger. Naar rechts kijkend zag ik Klain Kielntje liggen en meteen herkende ik de witte dubbele woning op de foto.
Heel lang geleden liepen we (op klompen) vanaf onze woonstede op Exloërveen langs de boerderij van oom Laurens Smalbil (bie oom Laauwgie achteruut, zo heette dat toen) over een landweggetje, tussen het land van Everhardus Veldhuis door, naar Klain Kielntje.

Naast het land van Veldhuis lag weer een laantje voor paard en wagen en als je die afliep was je weer terug op Exloërveen. Rechts van dat laantje stond het boerderijtje van Veldhuis en daar tegenover de boerderij van Gezienus van der Laan.
Liep je echter het weggetje van oom Laurens gewoon af  dan kwam je langs het huis van de familie Timmermans en na een paar honderd meter bereikte je het eerste huisje van Klain Kielntje.  Daar begon ook de verharde weg, een klinkerweg. Vanaf het land van Veldhuis en/of Van der Laan begon ook de wijk (rechts van het landweggetje). Hoek Tuinbouwstraat-Klain KielntjeDe wijk liep door naar de stenen brug aan het begin van de Tuinbouwstraat,  onder de stenen brug door om iets verder aan te sluiten op het kanaal van 2e Exloërmond. Bij deze stenen brug stond de boerderij van Dubbelboer.
(foto – hoek Tuinbouwstraat-Klain Kielntje)  Voor de brug liep de wijk ook naar rechts langs de Tuinbouwstraat en volgens mij staat daar, precies op die hoek,  de trekker met de gele sproeier.
Ik heb het over mijn lagere schooltijd (ongeveer 1951-1958). Zo te zien is de wijk een afwateringssloot geworden. 

De fiets.
Toen we wat ouder werden kregen we een fietsje. Fietsenmaker Pruischer had er een ijzersterk achterspatbord op gelast en zodoende kon je op het zadel en op het img052 (600 x 394)spatbord zitten. Onverwoestbaar, dat ding. Volgens de verhalen van mijn moeder heeft de halve lagere school op dat fietsje leren fietsen. Ik kan me ook nog herinneren dat er houten klossen op de trappers waren gemaakt. De fiets was op de groei.

(Foto – Boermastreek, naast de woning van opa en oma Hulshof, met neef Jaap Hulshof op de stang en ik, met klompen, zit achter hem).

Datzelfde fietsje heeft de genadeklap gekregen toen we op een zomerse dag met een groepje jongens naar Exloo waren gegaan en om daar in het bos te gaan crossen, ergens in de buurt van waar nu het zwembad is. We raceten een heuveltje af met halverwege een
Chr. Lagere school Exloerkijlmooie glooiing omhoog en als je goed stuurde vloog je vanaf daar enkele meters door de lucht, soms goed, soms hardhandig landend. Op een gegeven moment echter brak door de
klappen de stang tussen stuur en zadel. We hebben toen een stok in de stang geprutst om wat stabiliteit te krijgen en zo konden we fietsend weer thuis komen.
(Foto – Chr. Lagere school omstreeks 1920)

Herinnert iemand zich nog het fietsje? Volgens mij werd er na  schooltijd ook wel achter de school gecrost op een grauw stuk grond. Er groeide in ieder geval geen grasspriet. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *